ره گُم کرده آهِ من
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
پیشتر فکر میکردم مردهام. فکر میکردم کفِ مرکزی ترین نهانگاهِ جسمم، جسدی بوگرفته از قرنها رها شدَهست از روشنا یی که در خردسالی ذبح شد. از وقتی یادم میآید، اینطور بود. از وقتی یادم میآید، میدا
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
هوا سرد شده. دیگه وقتی از در میام تو، جای غیظش لبخند نشانده. بهش میگم "زندهگی چرا انقد بیرحم شده؟" چون دعوای زنهای سالخورده توی اتوبوسها سرِ اینکه خودشان بنشینند و کسی کنارشان ننشیند، دلم را م
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
شبها که سرم درد میگیرد. شبها که تخت از تکانهای بیوقفهی پاهام صدا میدهد. شبها که پوست سرم را چنگ میزنم. منتظرم. منتظرم که آرام شوم. منتظرم که تو، که باران، که اشک، هرآنچه را که توی دستم به کم
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
اخیراً هرچیز به من احساس گناه میدهد. احساس میکنم آن زنی شدهام که میم از آن میگفت. آن زنی که هر مکانش معشوقهی متناسب و متمایز دارد و عشق را کشته است. آنقدر احساس گناه دارم که وقتی این جمله را به
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
تعدادی نوشته پیدا کردهام که تعدادیشان را با چیزی شبیه به جوابیه یا نامه برای کسی، میخواهم اینجا بگذارم. آخرینشان مربوط به چند ماه پیش است. مرا برای باورهایم نسبت به خدا لای منگنه گذاشته بود و من،
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان
ما همهمون مردهیم. از صبح تاحالا خیلی فکر کردم ولی یادم نمیاد چی شد که مردیم. یه نقطهای توی زمان هست که قبل از اون، تابع زمان، مقدار ثابت میگیره. انگار هرچیز از ازل حالِ ثابتی داشته و توی حالتی شبی
برچسب:
نویسنده: آبتین باقریان